UIT HET ARCHIEF // DE TOUR VAN 1989 MET GREG LEMOND


Tijdritten zijn in de Tour de France van 2017 doorslaggevend voor het eindklassement. Net als in de Ronde van Frankrijk van 1989, die vooral bekend is om haar slottijdrit en de slechts acht seconden die winnaar Greg LeMond ten slotte scheidden van Laurent Fignon. Maar een eerdere race tegen de klok, de vijfde etappe, was toen van minstens zo groot belang. ‘Hé Post,’ riep José De Cauwer, ‘de Tour kun je nu al vergeten!’


De opkomst van een vreemd stuur


De Tour van 1989 begon op een winderige en kille dag, kans op sneeuw, begin februari 1983. In een restaurant stelde men de Renault-ploeg voor. Onder de ploegmakkers van de toen grootste wielrenner bevonden zich Greg LeMond en Laurent Fignon. Altijd een realistische man geweest, Bernard Hinault: aan het begin van zijn loopbaan wist hij al precies te melden wanneer het voor hem afgelopen zou zijn. Wel wilde hij zijn opvolging onder controle houden en zelf bepalen wie dat zou worden.

Voor hem was dat duidelijk, het kon alleen maar Greg LeMond zijn. Voor de Amerikaan had hij altijd vriendelijke woorden over. Neen, dan die vervelende Laurent Fignon. Die durfde zelfs nu en dan aan de ontbijttafel spottende opmerkingen te maken. Voor Hinault was het een klare zaak: LeMond zou zijn opvolger worden.

Niet alleen voor Hinault, ook voor de ploegleider van Renault, Cyrille Guimard. Hij bracht de jonge Amerikaanse renner spaarzaam en met veel beleid. Voor Fignon gold dat niet, die werd onmiddellijk ingezet om Hinault te assisteren in de zwaarste wedstrijden.

Het maakte de Fransman niets uit: toen Hinault wegens een hardnekkige tendinitis niet kon deelnemen aan de Tour van 1983, nam Fignon resoluut de leiding van het team over. Hij won de Tour en deed dat ook nog eens in 1984. Tja, blijkbaar was het niet LeMond maar Fignon die de beoogde opvolger zou worden.

Tot Fignon vanwege gezondheidsproblemen zelf naar de achtergrond verdween en Hinault en LeMond de volgende jaren de winst verdeelden. Niet dat dit zonder problemen ging, hoogoplopende ruzies tussen die twee renners waren schering en inslag.

Toen verdween LeMond op zijn beurt uit het peloton, als slachtoffer van een jachtongeluk.

De opvolging van Hinault was blijkbaar niet aan Fignon en LeMond besteed, veel te veel pech had hen daarvan weerhouden. Op geen enkel moment konden ze het op een sportieve manier uitvechten, er was altijd wel iets met iemand, zodat een tweestrijd nooit tot de mogelijkheden behoorde.

You need to be logged in to see this part of the content. Please Login to access.


HERMAN CHEVROLET


Eerder gepubliceerd in De Muur nummer 25, juni 2009. Het artikel is een fragment uit ‘8 sec. De Tour van 1989: het einde van de wielerromantiek’. Uitgeverij De Arbeiderspers.

Leave a Reply