PEPPERSPRAY IN DE ARIÈGE

• 25 juli 2018 


La Petite Brique 20


Auteur: Peter Ouwerkerk

Eigenlijk – zo vertelde Michel Wuyts gisteren op de VRT, eigenlijk werd het peloton in de zestiende Touretappe opgehouden door een conflict tussen Franse boeren en grondverpachters dat al bijna twee eeuwen aansleept. Een conflict over ‘pachttaksen’, begonnen in 1829, een halve eeuw later ogenschijnlijk opgelost, maar nog altijd smeulend onder de weilanden en bossen van de Ariège.

Toen al verdomden de tegen de Franse Pyreneeën aanleunende boeren het hun portemonnee te trekken om een speciale belasting te betalen. Anno nu is er in hun ogen nog steeds geen rechtvaardige verdeling van de grondopbrengsten. De campagne is het onvervreemdbare eigendom van boeren, maar zoals altijd, en overal: boeren worden uitgeknepen. PAYSANS FONDUS – PAYS FOUTU! Boeren uitgemolken, land naar de donder!

In de negentiende eeuw is er al eens een heuse ‘boerenopstand’ over uitgebroken. De boeren maakten een schijnbeweging, verkleedden zich als boerenmeiden en sloegen erop los met hun rieken en scheppen. De oorlog heeft zelfs een naam: La Guerre des Demoiselles, er zijn boeken over geschreven, er is een film over gemaakt.

En toen kwam gisteren de Tour de France dus langs. De Tour wacht op niemand? Nou, dat zouden de Ariège-boeren wel eens laten zien. Ze mobiliseerden hun tractoren, laadden hun bundels hooi en in de schuren kalkten de meiden en boerinnen ferme rode teksten op nietige billboards. Vier stuks.

‘Protest tegen de uitbuiting van ons Ariègeois!’en ‘Weg met Parijs!’ Kort voordat het op hol geslagen peloton van 147 renners de domeinen van de boeren naderden, waren zes strobalen over de weg gelegd. Daar konden de auto’s en renners nóóit overheen.

De communicatie tussen Tourdirecteur Prudhomme en zijn politionele beveiliging verliep razendsnel: niet buigen, ontruimen! Toen de boeren zich probeerden te verzetten, bleek in luttele seconden hoe de politie dit vuiltje zou wegwerken: men greep naar de pepperspray en spoot de prostestanten op de vlucht. Er was alleen buiten de prikkende nevel gerekend die boven de weg was blijven hangen toen de renners zich aandienden.

Een halve minuut later werd de koers stilgelegd; stonden tien, vijftien renners met flesjes water hun ogen schoon te spoelen. Anderen gingen bij de Tourarts langs voor een stripje zuivere oogdruppels. Na een klein kwartier kon het sein voor een tweede start worden gegeven.

Boeren uit de Ariège zijn geen terroristen. En de Ariègois zijn zeker niet de eersten die de Tour als podium kiezen voor het uiten van hun ongenoegen. Eén keer zal ik nooit vergeten: die keer in de buurt van Limoges, óók met tractoren als wegblokkades.

Er was onraad op til. De Tour zou worden stilgelegd. Koortsachtig contact met een lokale jongeman op een bromfiets bracht raad. De jongen wilde de Tourkaravaan graag zijn diensten aanbieden. Hij kon een perfecte omleiding garanderen; hij kende een alternatieve route. Volg mij! Hij bromde het peloton vooruit, sloeg linksaf en bracht de Tour weer terug op het parcours. De omleiding had drie kwartier geduurd, een ommetje van 25 kilometer! Maar: boeren gefopt, (bijna) iedereen moest lachen. Pepperspray moest nog worden uitgevonden.

Waar het verhoopte, oogverblindende vuurwerk van etappe 16 zelf is gebleven? Toen na 100 kilometer hengstenbal de kruitdampen waren opgetrokken, bleken er uiteindelijk 47 renners elkaar te gedogen. Ze beukten vervolgens onderhoudend op elkaar los. Het was alleen jammer dat er geen André Poppe bij zat. (Herinner: slotzaterdag Tour 1968).

La Pet


Tijdens de Tour de France van 2018 kunt u hier dagelijks een ‘La Petite Brique’ verwachten.
LPB is een serie columns van De Muur auteurs Peter Ouwerkerk, Bert Wagendorp, John Kroon en Bart Jungmann.


Leave a Reply