MERDE! RIJ DAN OOK DE DAUPHINÉ

• 30 juli 2018 


La Petite Brique 25


Auteur: John Kroon

Ik zeg het nog één keer en daarna zoeken ze het maar uit, die ploegleiders met hun wetenschappelijke adviseurs, hun medische begeleiders, hun gespecialiseerde trainers en verder iedereen die er ook meer verstand van heeft: het Criterium du Dauphiné is de beste voorbereiding op de Tour de France. Die achtdaagse etappekoers die gewoonlijk begin juni in het zuidoosten van Frankrijk wordt verreden. Een mini-Tour.

Geraint Thomas won dit jaar én de Dauphiné én de Tour de France. Chris Froome liet drie van zijn vier Tourzeges in hetzelfde jaar voorafgaan door de eindoverwinning in de Dauphiné. Die keer dat Froome de Touroverwinning aan Nibali liet, kwam dat doordat hij in de Dauphiné per vergissing niet de gele, maar de groene trui had gewonnen. Prompt viel hij in de Tour uit. De enige maal dat Bradley Wiggins de Ronde van Frankrijk won, had hij ook de Dauphiné op zijn naam gebracht.

In de afgelopen vijf jaar kenden Dauphiné en Tour drie keer dezelfde winnaar. Vijf keer in de laatste tien jaar.

En het hadden er nog meer kunnen zijn.

Neem 2009. Valverde won de Dauphiné en ongetwijfeld had hij ook de Tour gewonnen, al was het maar om de hierboven geponeerde stelling te onderstrepen. Het probleem was dat hij een merkwaardige schorsing moest uitzitten wegens dopinggebruik; waarvoor hij trouwens nimmer wordt uitgejouwd. Het Italiaans Olympisch Comité had hem aanvankelijk als enige orgaan deze schorsing opgelegd, die slechts op Italiaans grondgebied van toepassing was. Logica in de dopingbestrijding is wel vaker zoek. Helaas ging de Tour de France dat jaar een stukje door Italië.

Het moet een vergissing zijn geweest dat Janez Brajkovič in het verwarrende jaar 2010 de Dauphiné won. Verwarrend omdat in dat jaar de krant die deze wedstrijd altijd had georganiseerd en er zijn naam aan verbond, Le Dauphiné Libéré, er de brui aangaf. ASO, organisator van de Tour, nam de boel over en sindsdien spreken we van Critérium du Dauphiné. Brajkovič werd in 2010 43ste in de Tour en van hem werd daarna niet veel meer vernomen.

Des te meer van nummer twee in de Dauphiné van dat jaar, Alberto Contador. Hij won bovendien de Tour, althans dat dacht hij in dat verwarrende jaar, maar wegens zero, zero, zero en toch een beetje, werd de eindzege later toegekend aan Andy Schleck. Maar ook Contador heeft dus zijn best gedaan om bij te dragen aan bovenvermelde these, waarvoor dank.

Toegegeven, Jakob Fuglsang won vorig jaar wel de Dauphiné en niet de Tour, maar wat wil je als je elleboog en spaakbeen breuken vertonen. Dan stap je af, meestal.

Oh ja, Lance A. won ook tweemaal in hetzelfde jaar waarin hij in Parijs op de hoogste trede van het podium werd gehuldigd de Dauphiné, tenminste zo leek het.

Zeker, heren ploegleiders, je kunt voorafgaand aan de Tour je kopmannen natuurlijk ook de Giro d’Italia laten rijden. Maar ik schat dat ze dan in Frankrijk op zijn hoogst tweede of derde worden.



Leave a Reply